توضيح: يك‌شنبه هفته پيش روزنامه خراسان در سرمقاله‌اش به قلم آقاي كورش شجاعي سخنراني احمدي‌نژاد در سازمان ملل را به حساب خودش نقد كرده بود. دوست بزرگوار جناب مصطفي فيروزي يادداشتي در نقد اين سرمقاله در سايت مجمع مطالبه گذاشت. چند سطر زير را بنده ظاهراً در پاسخ به نقد ايشان و در واقع در تأييد اين نقد با نگاهي ديگر نوشتم كه روز بعد يعني دوشنبه در سايت مطالبه درج شد.

برادر بزرگوار جناب مصطفي فيروزي!

يادداشت انتقادي شما را با عنوان "آنچه در روزنامه خراسان ناخوشانيد بود" درباره سرمقاله روزنامه خراسان مورخ 3 مهر 90 كه با عنوان "آنچه در سازمان ملل ناخوشايند بود" منتشر شده بود خواندم.
واقعيت آن است كه من به اندازه شما از ديدن اين سرمقاله متعجب نشدم. گويا ديگر عادت كرده‌ام چنين چيزهايي را از قلم كساني بخوانم كه ظاهراً مدعي تبعيت از آرمان‌هاي انقلاب و امام و رهبري هستند. هر كسي كه اندكي، هنوز اندكي، دل در گرو آرمان‌هاي خميني و خامنه‌اي و خلاصه انقلاب اسلامي 57 داشته باشد، به استدلال‌هاي سخيف و مبتذل سرمقاله‌نويس خراسان خواهد خنديد؛ آن هم يك هفته پس از سخنان رهبر معظم انقلاب در اجلاس بيداري اسلامي.

متأسفانه آنچه آزاردهنده است، داعيه انقلابي‌گري و ولايت‌مداري حضرات است. كاش اينها كمي در ادعاهاي خود صداقت داشتند. نفاق در زير پوست به ظاهر ارزشي برخي، چنان فربه شده است كه بديهي‌ترين آرمان‌هاي انقلاب را براي تسويه حساب‌هاي سياسي و جناحي ناديده مي‌گيرند. شخصيت‌هايي معروف به انصاف همچون توكلي و فردي هميشه منتقد مثل مطهري از سخنان احمدي‌نژاد در سازمان ملل تقدير مي‌كنند. حال چه مي‌شود كه روزنامه خراسان چنين تحليل كودكانه و تاريخ‌گذشته‌اي ارائه مي‌كند؟ حتماً اين هم در راستاي ارائه چهره‌اي معتدل از خود و هم‌پالكي‌هاي سياسي براي بهره‌برداري در انتخابات مجلس و رياست جمهوري است!

شما بهتر مي‌دانيد كه گفتن حرفي باب طبع قدرت‌ها و ابرقدرت‌ها هنري نيست و مشكلي از ما و ديگر ملت‌ها رفع نمي‌كند. بنا نيست رئيس جمهور اسلامي ايران سخني بگويد كه آنان تحمل شنيدنش را داشته باشند. سخني كه براي آنها قابل تحمل باشد باب طبع مردم انقلابي ايران و منطقه و سياست‌مداران بعضاً مستقل نيست. سخن قابل تحمل مستكبران يعني پذيرفتن حاكميت آنان بر جهان و سخن گفتن در چارچوب قواعد تعريف‌شده آنان.

اگر هم نقدي به ترك سالن توسط نمايندگان كشورها باشد از منظري ديگر است. به نظر حقير اجلاس سالانه مجمع عمومي سازمان ملل، كارنامه عملكرد ديپلماتيك يك‌ساله است. دستگاه سياست خارجي بايد در طول سال به نحوي عمل كند كه گروه بيشتري از دولت‌ها را با مواضع حق جمهوري اسلامي همراه نمايد. بايد چنان آستانه تحمل سياستمداران كشورهاي غيراستكباري را بالا برد كه سخناني به مراتب تندتر از اين نيز باعث خالي شدن سالن نشود بلكه با استقبال حاضران روبرو شود. البته چنين كاري در جهان ديپلماسي كه پاشنه‌اش بر منافع دولت‌ها و بعضاً اشخاص مي‌چرخد، ابداً كار ساده‌اي نيست و دولتمردان ما بايد مرد كارهاي سخت باشند.

سيد مصطفي خاتمي