از گذشته‌ها شنيده‌ايم كه يكي از فوايد ماه مبارك رمضان، درك گرسنگي بيچارگان است و اينكه حال و روزگار فقرا و مساكين را بفهميم. اين معنا ريشه در مضامين ديني ما دارد. به واقع روزه ماه رمضان به عنوان فرصتي براي احساس هم‌ذات‌پنداري و در نتيجه كمك و مساعدت به نيازمندان در طول سال، دانسته شده است. قرار است مدتي گرسنگي بكشيم و آن را لمس كنيم، شايد بيشتر در انديشه كساني باشيم كه بيشتر ايام سال بدان دچارند.

اما! متأسفانه بيشتر ما مردم، نه تنها در اين ماه گرسنگي نمي‌كشيم، بلكه به عكس، در پرخوري سنگ تمام مي‌گذاريم.

معمولاً ما سه وعده غذايي استفاده مي‌كنيم كه در ماه رمضان به دو وعده كاهش مي‌يابد؛ پس به صورت منطقي، بايد استفاده ما از مواد غذايي مقداري كاهش يابد. ولي همه مي‌دانيم كه قضيه اين‌طور نيست و اتفاقاً قبل از شروع ماه تا پايان آن، تقاضا براي خريد اقلام و مواد غذايي، افزايش مي‌يابد؛ به نحوي كه دولت بايد تدابير ويژه‌اي را در بازار به كار بندد، در غير اين‌صورت قيمت‌ها، به شكل مهارنشدني بالا مي‌رود.

در سحري‌ها به عنوان پيشگيري از گرسنگي، تا خرخره مي‌خوريم؛ و در افطار نيز به بهانه گرسنگي طول روز، آنچنان مي‌بلعيم كه قدرت تكان خوردن از ما سلب مي‌شود. آيا ديگر فرصتي مي‌ماند تا به ياد گرسنگان بيفتيم؟ گمان نمي‌كنم افزايش چشمگير تقاضا براي خريد گوشت و مرغ و روغن و برنج، گوياي كم‌خوري ما در اين ماه باشد!

جالب‌تر آنكه غذاهاي ويژه‌اي هم براي اين ماه تدارك مي‌بينيم تا بيشتر از خوردن افطاريمان لذت ببريم!

بامزه‌تر مهماني‌ها و افطاري‌هاي ما در اين ماه است. سفره‌هايي كه در اكثر آنها "عائلهم مجفو، و غنيهم مدعو". نگاهي به مهماني‌هاي رمضان بيندازيم. چقدر از دعوت‌شدگان به سفره‌هاي افطار در ماه رمضان از طبقه نيازمند دور و برمان است؟ و چقدر از كساني كه اگر به اين دعوت نيامده بودند، چه بسا سفره خودشان دست كمي از اين ضيافت‌ها نداشت؟ چشم و هم‌چشمي و اسراف در اين مراسم كه خود مرثيه‌اي ديگر است؛ ميزهاي رنگارنگ و جوراجور در رستوران‌ها و هتل‌ها! تقبل‌الله اعمالنا! عجب اخلاصي!!!

آيا اين همان آموزه‌هاي ديني ما در مورد دستگيري از افتادگان و مستمندان است؟ اين همان روشي است كه بزرگان دين، ما را بدان سفارش كرده‌اند؟

طرفه آنجاست كه به علت افزايش تقاضا در اين ماه، در بازار مسلمانان(!)، قيمت‌ها آنچنان بالا مي‌رود، كه برخي مردم، از تهيه همان مواد ابتدايي كه در گذشته خريداري مي‌كرده‌اند نيز محروم مي‌شوند!

رمضان همان ماهي است كه اميرالمؤمنين^{عليه‌السلام} شب قبل از ضربت‌خوردنش، براي افطار از ميان شير و نمك، دومي را برگزيد و به عنوان نان‌خورش استفاده كرد. درست است كه او خليفه مسلمين بود و امير زهاد، اما مگر امام ما نيست؟!